CraftID
Umiejętności i taksonomia

Uporządkowany język umiejętności rzemieślniczych.

CraftID wykorzystuje rozwijaną taksonomię do spójnego opisywania dziedzin rzemiosła, zawodów i praktycznych umiejętności, zachowując miejsce dla lokalnych tradycji i specjalistycznych praktyk.

Struktura

Główne dziedziny rzemiosła

Taksonomia zaczyna się od szerokich dziedzin rzemiosła i rozwija poprzez zawody, praktyczne umiejętności i terminy specjalistyczne. Dziedziny te są punktami nawigacyjnymi, a nie ostatecznym systemem klasyfikacji.

01

Ceramika

Produkcja ceramiki, formowanie, szkliwienie, wypał i powiązana praktyka pracowniana.

02

Drewno

Rzemiosło drzewne, stolarstwo, meblarstwo, rzeźbienie i produkcja warsztatowa.

03

Tekstylia

Wytwarzanie tekstyliów, tkactwo, haft, szycie i powiązane techniki rzemieślnicze.

04

Metal

Rzemiosło metalowe, wytwarzanie, kowalstwo i specjalistyczne techniki wykończeniowe.

05

Szkło

Rzemiosło szklarskie, formowanie, wykańczanie i produkcja pracowniana.

06

Biżuteria

Wytwarzanie biżuterii, drobne prace metalowe i powiązane techniki specjalistyczne.

07

Konserwacja i restauracja

Naprawa, konserwacja i restauracja odpowiednich materiałów.

08

Kamień

Obróbka kamienia, rzeźbienie, wykończenie i powiązane praktyki materiałowe.

09

Kaletnictwo

Wytwarzanie, wykańczanie i naprawa wyrobów skórzanych.

10

Inne

Kontrolowana ścieżka dla praktyk, które nie są jeszcze reprezentowane w podstawowej taksonomii.

Interoperacyjność

Europejska interoperacyjność od podstaw

Identyfikatory taksonomii pozostają niezależne od języka, dzięki czemu etykiety można tłumaczyć bez zmiany danych bazowych. Przyszłe dopasowanie może odwoływać się do odpowiednich europejskich ram umiejętności i poświadczeń, jeśli będzie to użyteczne, bez uzależniania CraftID od jednego systemu zewnętrznego.

Kontekst

Umiejętności to nie to samo co tradycje

CraftID traktuje praktyczne umiejętności, zawody, pochodzenie geograficzne i tradycje rzemieślnicze jako odrębne pojęcia. Zmniejsza to niejednoznaczność i pozwala opisywać zarówno kompetencje zawodowe, jak i kontekst kulturowy bez ich mieszania.